فهرست اصلی

تبادل لوگو

نویسندگان

آرشیو ماهانه

دوستان بارون پاییزی

آمار و امکانات

طراح قالب

جغدها هم عاشق میشن؟

   می دونی که اون دورا

                                                              ما دری زل زده به عکس جوونش

                                                       داره آقم میکنه

می دونی هجوم درداش

               داره آبم میکنه

                 زیر بار خاطراتش٫ کمر دلم شکسته

                       بغض پینه بسته اون راه خنده هامو بسته

                                                                       می دونی که این زمونه

                                                                  واسه من سیاه میگیره

                                                      دست رو هر کی که میذارم

                                               آخرش برام ....

بی خیالش

     نه بذار بگم ٫می میره

                  همیشه خسته اینم

                        میون این همه حیوون چرا جغد؟

                                                                            همیشه خسته اینم

                                                                 میون این همه ادم چرا من؟

                                                          شکوه نیست

                                                  ولی نه بذار بپرسم

مگه من چه هیزم تری فروختم؟

               مگه من چه کاری کردم؟

                    که به جرم عاشقی هام آخرش همیشه سوختم

                                                                                     بی خیالش

                                                                           ازمن تیکه و پاره 

                                                          مگه چی مونده بخوام شکوه کنم

                                                    می دونم رفته که رفته

                                            دیگه من چی رو میخوام زنده کنم

قول میدم که توی شعرام

                دیگه اسمشو نیارم

                   قول میدم وقتی که تنهام

                             واسش اشکامونبارم

                                 قول میدم که سر به نیست شم

                                               قول میدم تا وفتی هستم

                                                    دست رو هیچ کسی نذارم

                                                               قول میدم ......

همه این قولها رو میدم خدا٫همه این قولها رو

    ولی بذار واسه یه لحظه یه بار زنده بودنا شونو ببینم

                                                     حتی تو خواب

                                                          ــــــــــ به مرده هایم ........

نوشته شده در یکشنبه ششم خرداد 1386 ساعت 19:48 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

 

عزیزترینم ؛ امشب  باز هم تمام وجودم لبریز از توست ، امشب با خیال راحت می پرستمت و تنهای تنها، به تو می اندیشم که تمام وجودم را در برگرفته ای...

 هستی  من ؛ سرشار از  توام ... عشق بی پایان من ؛ دلتنگیم  برای توست  ...  می خواهم تمام احساسم  را  به  تو تقدیم  کنم.  من  عاشق  اشک  ریختن  برای  توام . رویایت را در آغوش  می کشم و خیالت را  می بویم ،  بوی  تنت  را استشمام  می کنم ، خیال  تو چه  شورانگیز است،  نگاهت   چه مهربان ، آه   چشمهایت ...

 می دانم  سرانجام اشکهایت  مرا  خواهند  کشت، نگاه  مهربانت   مرا عاشق تر از قبل  خواهد کرد، می دانم دستهای پر احساست قلبم را از جا خواهند کند

 

رویای من؛ دستهایم را بگیر و با  من از عشقمان بگو، امشب  باز هم مرا به عشقمان قسم بده ، بگو که  دوستم داری . رویای من  چشمهایت  را  در چشمهایم  بدوز،چشمهای تو بینهایت  است،  چشمهای  تو مهربانترین چشمهای دنیاست، آغوش تو امن ترین  جای  دنیاست، نفسهایت آنگاه که گونه ام را می نوازد ، آه نفسهایت... مرا لبریز از تو  می کند نفسهایمان وقتی در هم پیوند می خورد، می خواهمت، اشکهایم نمی گذارند اشکهایم  نه، بگذارید او را به تصویر بکشم ، نگاه جادویی ...

در گوشم  زمزمه  کن  ومن با  تو  تکرار کنم  دوستت  دارم  ، تمام وجود  من ، تمام  زندگی من، بی تومیمیمرم ، تمام من ، عاشقتم ... 

                                                                                                          

دلتنگیهایت برای من و من  در  توغرق می شوم، زمان کاش بایستد حتی برای یک لحظه، وجود  تو رویایم  را کامل می کند ، وجود  تو تمام زندگی من است،  وجود  تو...

آه خدا وقتی میگویم وجود تو، تمام بدنم می لرزد، وجود تو انتهای  عشق است ، وجود تو زندگی  دوباره  است، وجود تو هدیه خداست .

امشب مثل هر شب ، رویای من؛ تو با منی .امشب  چه غوغایی  در من می کنی ، روحم با تو می آمیزد در تو میخروشد، می گرید، فریاد می زند ، با تو خدا را صدا می کند، می خندد وهیجان  بوسه هایت، آه بوسه هایت .....

---

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386 ساعت 23:45 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

در ميان برگهاي زرد

تاب مي خورم  تاب مي خورم  مي روم به سوي مهر  مي روم به سوي ماه در كجا به دست كيست بند گاهواره ام ؟ برگهاي زرد  برگهاي زرد  روي راهي از ازل كشيده تا ابد مثل چشم هاي منتظر نگاه ميكنند  در نگاهشان چگونه بنگرم چگونه ننگرم ؟ از ميانشان چگونه بگذرم  چگونه نگذرم ؟ بسته راه چاره ام  از درون آينه  چهرهاي شكسته خسته  بانگ مي زند كه وقت رفتن است  چهره اي شكسته خسته  از برون جواب مي دهد نوبت من است؟ من در انتظار يك شاياره ام  حرفهاي خويش را  از تمام مردم جهان نهفته ام  با درخت و چاه و چشمه هم نگفته ام مثل قصه شنيده آه نشنود كسي دوباره ام اي كه بعد من درون گاهواره ات سالهاي سال مي روي به سوي مهر مي روي به سوي ماه يك درنگ يك نگاه روي راهي از ازل كشيده تا ابد  در ميان برگهاي زرد مي تپد به ياد تو هنوز قلب پاره پاره ام (فریدون مشیری )

---

نوشته شده در چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386 ساعت 12:32 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

سکوت زمستان

و اما حال

   پس از سکوت بی وقفه زمستان است

     دوباره های و هوی بهاران به دشت می افتد

                دوباره بید و صنوبر به خنده می آیند

                        و عطر بی قرار اقاقی

                                  در خیال باغ می پیچد

                                            خدا کنار نگاهت نشسته می بیند

خروش رود بی سرو ته

              سرود باد وزان

                سرور و جشن شاخه کاج وشکوه کوچ کلاغان

                            سیاه شاخه گلها به زیر شرشر باران

                                دوباره رنگ تماشا به خویش میگیرد

                                             خدا کنار نگاهت نشسته می بیند

تبسم گل میخک به ذوق پیچک شاد

       و رقص مرغ چکاوک به روی شانه باد

           همه به شور و شتاب وهمه به جوشش و داد

                     دوباره از لب خورشید خنده می ریزد

                                    خدا کنار نگاهت نشسته می بیند

                                       خدا میان طبیعت نشسته می بیند

                                                                  برای دل شادت فروغ عقیلی

---

نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386 ساعت 1:49 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

باران باش

گفتی که به احترام دل باران باش                    باران شدم و به روی گل باریدم

گفتی که ببوس روی نیلوفر را                       از عشق تو گونه های او را بوسیدم

گفتی که ستاره شو دلی روشن کن                  من هم چو گل ستاره تابیدم

گفتی که برای باغ دل پیچک باش                   بــر یاسمن نگاه تو پیچیدم

گفتی که برای لحظه ای دریا شو                    دریا شدم و ترا به ساحل دیدم

گفتی که بیا و لحظه ای مجنون باش                مجنون شدم و ز دوریت نالیدم

گفتی که شکوفه کن به فصل پاییز                  گل دادم و با ترنمت روییدم

گفتی که بیا و از وفایت بگذر                        از لهجه بی وفایت رنجیدم

گفتم که بهانه ات برایم کافیست                      معنای لطیف عشق را فهمیدم

---

نوشته شده در چهارشنبه هشتم فروردین 1386 ساعت 1:45 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

آغوش

 

آغوش

 

 

 

كاش امشب را در آغوش تو سر مي كردم

 

 اين شب پر غصه را با تو سحر مي كردم

 

در ميان كوهي از اندوهِ تنها گشتنم

  

با تو از اين روزهاي غم گذر مي كردم

---

نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385 ساعت 11:8 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

لالاي باران

شب تا سحر من بودم و لالاي باران

اما نمي دانم چرا خوابم نميبرد

ازاد و وحشي باد شبگرد

از بوي ميخك هاي باران خورده سرمست

سر ميكشيد از بام و از در گاهي صداي بوسه اش مي امد از باغ

گاهي شراب خنده اش در كوچه مي ريخت

گه پاي مي كوبيد روي دامن كوه

گه دست مي افشاند روي سينه ي دشت

اسوده مي رقصيد و مي خنديد و مي گشت

    فريدون مشيري

---

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 23:59 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

از زيرش فرار نكن

اين دفعه اگر بارون گرفت از زيرش فرار نكن برو زير بارون ببين چند تا از دونه

هاي بارون رو ميتوني بگيري اندازه قطره هاي باروني كه تونستي بگيري

دوستم داري و اندازه ي اونيكه نتونستي بگيري من دوست دارم

---

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 21:59 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

باران پاییزی

باران ای باران پاییزی ببار   ببار تا قطره هایت این بار به جای طراوت

بخشیدن به عشق گل و پروانه عشق شمع و پروانه را خاموش کند  در این

حال پروانه ازاد است می تواند اوج بگیرد و به دیاری دیگر به پیش شمعی

دیگر برود ولی شمع چه کند یا باید در اتش این عشق بسوزد و اب شود و

یا یک شمع خاموش مرده باقی بماند         (ف)

---

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 21:58 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

نگاه ساکت باران

نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه می لغزد ولی یاران نمی دانند که

من  دریایی از دردم به ظاهر گرچه می خندم ولی اندر سکوتی تلخ می

گریم.

---

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 21:58 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

عشق ایستادن زیر باران

عشق ایستادن زیر باران و خیس شدن با هم نیست عشق

ان است که یکی برای دیگری چتری شود و دیگری هیچ وقت نداند که چرا

خیس نشد

---

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 21:58 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

    قدم زدن زیر باران چقدر زیباست خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

---

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 21:57 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

بارون می اد

هر وقت دلم برات تنگ بشه میرم بالای ابرا میشینم برات گریه می کنم پس هر وقت

دیدی داره بارون  می اد بدون که دلم برات خیلی تنگ شده.

---

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 21:57 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

باران قطره شد تا گم شد

باران که گرفت قطره شد تا گم شد

 

در خویش شکستو در شما ها گم شد  

 

او را که هنوزیادتان می اید یک روز همین موقع همین جا گم شد .

 

 

    

---

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 ساعت 16:34 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

درون معبد هستي

درون معبد هستي

 

بشر، در گوشه محراب خواهش هاي جان افروز

                         

نشسته در پس سجاده صد نقش حسرت هاي هستي سوز

 

به دستش خوشه پر بار تسبيح تمناهاي رنگارنگ

 

نگاهي مي كند سوي خدا - از آرزو لبريز-

 

به زاري از ته دل ،يك « دلم مي خواست » مي گويد.

 

شب و روزش « دريغ» رفته و «ايكاش» آينده است.

 

من امشب،هفت شهر آرزوهايم چراغان است!

 

زمين و آسمانم نور باران است!

 

كبوترهاي رنگين بال خواهش ها

 

بهشت پر گل انديشه ام را زير پر دارند.

 

صفاي معبد هستي تماشائي است:

 

زهر سو، نوشخند اختران در چلچراغ ماه مي ريزد

 

جهان در خواب

 

تنها من،در اين معبد، در اين محراب:

 

دلم مي خواست: بند از پاي جانم باز مي كردند

 

كه من، تا روي بام ابرها، پرواز مي كردم،

 

از آنجا، با كمند كهكشان، تا آستان عرش مي رفتم

 

در آن درگاه، درد خويش را فرياد مي كردم!

 

كه كاخ صد ستون كبريا لرزد!

 

مگر يك شب، ازين شب هاي بي فرجام،

 

ز يك فرياد بي هنگام

 

به روي پرنيان آسمان ها- خواب در چشم خدا لرزد!

 

دلم مي خواست: دنيا رنگ ديگر بود

 

خدا، با بنده هايش مهربان تر بود

 

ازين بيچاره مردم ياد مي فرمود!

 

 

---

نوشته شده در دوشنبه هجدهم دی 1385 ساعت 1:15 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

در تنگناي زندگي

در تنگناي زندگي مارا چه مي شود

 

در وادي دلواپسي ما را چه مي شود

 

در کوره راه بي کسي مارا چه مي شود

 

درمان درد هاي دل آخر چه مي شود

 

دل را چه مي شود؟در دوري دو چشم

 

در کوچه هاي غم،در مرگ يک قسم

 

در خانه ي دلم ،تنهاي بي کسم

 

دلمرده ام ز غم ،درياي غصه ام ...

 

---

نوشته شده در دوشنبه هجدهم دی 1385 ساعت 0:59 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

میخوامت ای عشق من

میخوامت ای عشق من

امشب دوباره هوای تو داره دلم

امشب دوباره تنگه برات دلم

امشب دوباره وفادار تو دلم

                                                      امشب دوباره میل تو داره دلم

امشب میخوام نقاشیتو بکشم تو دلم

امشب میخوام صداتو ضبط کنم تو دلم

امشب دوباره جای قدمهات دلم

امشب دوباره جای چشمات دلم

امشب دوباره خواستار نگاه توام

امشب دوباره خواستار عشق توام

امشب دوباره خواستار خوشبختی توام

امشب دوباره خواستار سعادت توام

امشب دوباره خواستار خبر خوش توام

امشب دوباره خواستار روی ماه توام

 

ای خدا صبح که میشه اون رو میبینم یا نه

ای خدا صبح که میشه اون قبولم میکنه یا نه

---

نوشته شده در دوشنبه هجدهم دی 1385 ساعت 0:44 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

باران ببار

باز اي باران ببار

 

بر تمام لحظه هاي بي بهار

 

بر تمام لحظه هاي خشک خشک

 

بر تمام لحظه هاي بي قرار

 

باز اي باران ببار

 

بر تمام پيکرم،موي سرم

 

بر تمام شعرهای دفترم

 

بر تمام واژه های انتظار

 

باز ای باران ببار

 

بر تمام صفحه های زندگیم

 

بر طلوع اولین دلدادگيم

 

بر تمام خاطرات تلخ و تار

 

باز ای باران ببار

 

غصه های صبح فردا را بشوی

 

باز ای باران ببار...

---

نوشته شده در دوشنبه هجدهم دی 1385 ساعت 0:42 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

مگه یادم می ره

 

مگه یادم می ره

خاطراتم با تو

لهجه خندیدن

حالت چشم ها تو

مگه یادم می ره

تو عزیزم بودی

تو غم و تنهایی همه چیزم بودی

تو رسیدی وقتی گرم حق حق بودم

تو چرا رنجیدی ؟ من که عاشق بودم

تو کوچه هنوز جای پات جا مونده

تو که نیستی اما عطرت اینجا مونده

بی تو سهم چشمام ، ابر و بارونه

لحظه های بی تو منو می ترسونه

به یک جمله قانع ام به یک حرف یا یک نگاه

نازنین قصه تو فقط منو بخواه

---

نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385 ساعت 11:18 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) |

صلح هستم

 

 

شمعها به آرامی می سوختند .فضا به قدری ارام بود که می توانستی صحبتهای آنها را بشنوی.

اولی گفت:من صلح هستم با این وجود هیچکس نمی تواند مرا برای همیشه نگه دارد من معتقدم

که از بین می روم. سپس شعله اش به سرعت کم شد و از بین رفت .

دومی گفت:من ایمان هستم با این وجود من هم ناچارا" مدت زیادی روشن نمی مانم بنا بر این

معلوم نیست که چه مدت روشن باشم وقتی صحبتش تمام شد نسیمی ملایم بر آن وزید و شعله اش

را خاموش کرد.

 سومی گفت: من عشق هستم و آنقدر قدرت ندارم که روشن بمانم مردم من را کنار می گذارند

و اهمیت من را درک نمی کنند آنها حتی عشق ورزیدن به نزدیک ترین کسانشان را هم فراموش

می کنند . و کمی بعد او هم خاموش شد.

شمع چهارم گفت:نترس تا زمانی که من روشن هستم می توانم شمعهای دیگر را دوباره روشن

کنم .من امید هستم .

کودک با چشمهای درخشان شمع امید را بر داشت و شمعهای دیگر را روشن کرد .

چه خوب است که شعله امید هرگز در زندگیتان خاموش نشود .

همیشه شاد باشید و در پناه حق....

                                          

---

نوشته شده در شنبه شانزدهم دی 1385 ساعت 11:13 توسط فرهاد
[ ] | ? ( ) | This Template designed by Atelobatel , Copyright Â? 2007 all rights reserved